Dit jaar hangen de feestwimpels uit bij het Zeepreventorium in De Haan: het centrum viert zijn honderdste verjaardag. De werking van het Zeepreventorium dat ooit in 1926 startte als een initiatief voor de behandeling van tuberculose, maakte doorheen de jaren een sterke evolutie door. Het Preventorium richtte zich naargelang de maatschappelijke noden op nieuwe aandoeningen (astma, mucoviscidose, diabetes of obesitas), maar de focus bleef wel telkens dezelfde: chronische aandoeningen bij kinderen en jongeren.

En de nood blijft hoog.
Vandaag verblijven zo’n 160 kinderen en jongeren tussen de 0 en 18 jaar in het Zeepreventorium. “Ze komen van over gans het land en de meesten onder hen verblijven hier van maandag tot vrijdag”, zo vertelt Louise Detollenaere van het Zeepreventorium.
“We werken niet alleen op de behandeling van hun aandoening, maar proberen hen ook structuur en een warm nest mee te geven, want vele van de kinderen die hier verblijven, kennen een multiproblematiek. Naast hun chronische ziekte hebben ze bijvoorbeeld ook een vorm van autisme of andere stoornissen. Dat vraagt een erg gepersonaliseerde aanpak.”

De aanmeldingen bij het Zeepreventorium gebeuren volgens wat men de derde zorglijn noemt: patiënten worden altijd doorgestuurd via een huisarts, CLB of specialist.
“Dat zorgt er mede voor dat bepaalde aandoeningen pas laat opgemerkt worden, maar gelukkig slagen we er met onze personeelsploeg in om relatief snel te schakelen: tussen de aanmelding en de opname in ons Zeepreventorium is de wachttijd relatief kort.”

Bij het Zeepreventorium zijn zowat 245 personeelsleden aan de slag, maar wie denkt dat dit een overbodige luxe is, die vergist zich.
“We krijgen per patiënt een dagprijs van het RIZIV, maar daarmee kunnen we onmogelijk alle kosten betalen. Alle zogezegde extra’s zoals de aanleg van een nieuw sportterrein, de inzet van therapiehonden (wiens aanwezigheid in de groep een sterke meerwaarde blijkt te hebben voor de behandeling van de kinderen) of het bouwen van de leefgroep van de toekomst, moeten we zelf bekostigen.”

Het Zeepreventorium gaat dus vaak zelf actief op zoek naar eigen middelen.
Zo ontving het al steun van Een Hart voor West-Vlaanderen of de Warmste Week.
Het richtte ook een Fonds Vrienden van het Zeepreventorium op aan de hand waarvan enkele vrijwilligers buiten de organisatie aan fondsenwerving doen.
“Geld inzamelen blijft moeilijk als je kijkt naar de noden waar we tegenaan kijken, maar we zijn dankbaar voor alle steun. Zo konden we onlangs met de hulp van derden onze ouder-kindstudio’s renoveren. Elke gift die we binnenkrijgen, besteden we erg doordacht.”